Yapay zekâ bu kez bir dolandırıcının değil, kurbanın elini güçlendirdi. Delhi’de bir IT çalışanı, ChatGPT ile dakikalar içinde hazırladığı sahte ödeme sayfasıyla kendisini kandırmaya çalışan dolandırıcının konumunu, IP’sini ve kamera görüntüsünü elde etmeyi başardı. Viral olan bu hikâye sadece “scammer’ı ters köşe etme” eğlencesi değil; AI’ın bireyleri nasıl yeni tür bir siber savunma gücüne dönüştürdüğünü, yazılım üretim süreçlerini nasıl yeniden tanımladığını ve etik–hukuk sınırlarını nasıl bulanıklaştırdığını gösteren kritik bir örnek. Bu küçük olay, gelecekte güvenliğin, yazılımın ve gücün kimde olacağına dair büyük bir dönüşümün erken sinyali.

Çin devlet bağlantılı hackerların Anthropic’in Claude Code modelini kullanarak neredeyse tamamen otonom bir siber casusluk operasyonu yürüttüğü ortaya çıktı. ABD Kongresi şimdi bu saldırının nasıl mümkün olduğunu öğrenmek için Anthropic, Google Cloud ve diğer firmaları ifadeye çağırıyor. Uzmanlar aynı tekniklerin kripto cüzdanlarını ve on-chain finansı hedef alan saldırılara da zemin hazırladığı konusunda uyarıyor.

OpenAI’nin Jony Ive ile geliştirdiği yeni AI cihazı, modern teknolojinin gürültüsüne meydan okuyarak “sakinlik” üzerine kurulan bambaşka bir deneyim vaat ediyor. Sam Altman’ın “Times Square’den dağ evine geçiş” benzetmesiyle anlattığı bu ekran­sız, cep boyutlu cihaz; hayatın tamamına hâkim olan bağlam farkındalığıyla dikkat dağıtmayan, huzurlu bir dijital asistan olmayı hedefliyor.

Perplexity, yeni AI personal shopper özelliğiyle oyunu tamamen değiştiriyor. Sorduğun her ürünü hatırlayan, tercihlerini öğrenen ve seni doğrudan satın almaya götüren bir yapay zekâ… Üstelik PayPal entegrasyonuyla tek tıkla işlem yapabiliyorsun. Arama çubuklarının çöktüğü, klasik alışveriş rehberlerinin eski kaldığı bu yeni dönemde Perplexity, “keşfin keyfini geri getiriyoruz” iddiasıyla rakiplerine meydan okuyor.

WhatsApp, 2026’da yürürlüğe girecek yeni kurallarla Meta tarafından üretilmeyen tüm AI chatbotlarını platformdan çıkarıyor. ChatGPT ve Copilot ayrılığı resmileşti; sırada Perplexity gibi diğer rakipler var. WhatsApp’ta kalan tek genel amaçlı yapay zekâ artık Meta AI olacak.

Warner Music, Suno ile yaptığı anlaşmayla müzik endüstrisinde yeni bir dönem başlatıyor. Sanatçı sesleri, görselleri ve besteleri artık AI ile lisanslı şekilde üretilebilecek. Bu hamle, büyük plak şirketlerinin AI’a karşı dava açtığı dönemden “iş birliği ve gelir paylaşımı” dönemine geçişin en net göstergesi.

Google’ın Gemini 3 Pro’su, sadece daha hızlı bir model değil; düşünme biçimini yeniden tasarlayan bir mimari. Akıl yürütmede büyük sıçrama, 1 milyon tokenlık hafıza ve uzman modüllerden oluşan MoE yapısı… Bu güç büyürken asıl soru değişiyor: Yapay zekâ gelişiyor, peki biz bu hızın anlamını yakalayabiliyor muyuz?

Trump’ın eyalet AI yasalarını tek bir federal standart altında toplama girişimi, yalnızca bir regülasyon tartışması değil; ABD’nin yapay zekâda ideoloji, inovasyon ve güvenlik ekseninde nasıl bir yol çizeceğinin testi. DEI gömülü AI ve “Woke AI” gerilimiyle sertleşen bu mücadele, Amerika’nın küresel AI yarışındaki hızını ve teknoloji politikalarının yönünü belirleyecek.

AI artık sadece sorularımıza cevap veren bir araç değil; zamanı planlayan, görevlerimizi yöneten ve hayatın ritmine bizden önce dokunan bir aktöre dönüşüyor. Konfor büyüdükçe sınır bulanıklaşıyor: Biz mi yönlendiriyoruz, yoksa yavaş yavaş AI’ın planladığı akışa mı teslim oluyoruz?

AI büyüdükçe soru değişiyor: Daha büyük modeller değil, daha anlamlı modeller neden bu kadar kritik? MIT’in son çalışması, teknoloji yarışının hızından çok amacını düşünmemiz gerektiğini hatırlatıyor. Çünkü makine öğreniyor — ama biz neyi unuttuğumuzu fark edecek kadar yavaş mıyız?

Yerel AI modelleri artık birkaç tıkla kurulabiliyor — güç ilk kez büyük şirketlerden bireyin bilgisayarına iniyor. Ama asıl soru teknik değil: Bu modeli çalıştırdığımızda gerçekten özgürleşiyor muyuz, yoksa yalnızca kontrolü fark etmeden kendi omuzlarımıza mı alıyoruz?

AI yan gelir modelleri hızla çoğalıyor — üretmek hiç olmadığı kadar kolay. Ama tam da bu yüzden asıl soru değişiyor: Üreten gerçekten biz miyiz, yoksa sadece üretimi başlatan birer tetikleyiciye mi dönüşüyoruz? Kolaylığın çekiciliği büyürken, özgünlüğün sınavı da sessizce başlıyor.

AI yükseliyor, veri merkezleri büyüyor, yatırımlar rekor kırıyor. Ama bu dijital devrimi hangi enerji taşıyacak? Vitrinde “yeşil dönüşüm” var gibi görünüyor; sahada ise hâlâ fosil bağımlılığı, şebeke yükleri ve sürdürülebilirlik soruları. Geleceğin en kritik kırılma noktası artık teknoloji değil — onu ayakta tutacak enerji mimarisi.

AI tarayıcılar interneti bizim için sadece daha hızlı hale getirmiyor; nasıl düşündüğümüzü, neyi merak ettiğimizi ve hangi bilgiyi “gerçek” kabul ettiğimizi de şekillendiriyor. Kolaylık ile kontrol kaybı arasındaki çizgi inceliyor. Peki bu yeni tarayıcı dünyasında kararları gerçekten biz mi veriyoruz, yoksa biz fark etmeden bizim için çoktan verilmiş oluyor mu?

Hollywood’un iki efsanesi, ElevenLabs ile dijital ses kopyalarını oluşturdu. Soru şu: İnovasyon mu, tehdit mi?

AI Index 2025, yapay zekânın artık yalnızca büyümediğini; ekonomiyi, bilimi, enerjiyi ve insan kapasitesini yeniden şekillendirdiğini gösteriyor. Yatırımlar rekor kırıyor, modeller devleşiyor, maliyetler çöküyor—ama karbon ayak izi ve güç dengeleri de sertleşiyor. Bu rapor bir tablo sunmuyor; geleceğin ivmesinin kimde olacağını soruyor: AI mı, yoksa onu anlamlandırabilenler mi?

ABD, iki yeni açık kaynak modeliyle yeniden yarışa dahil olmaya çalışıyor. Deep Cogito hız ve adaptasyonu seçerken, Ai2 tam şeffaflık ve bağımsızlık üzerine bir yol kuruyor. Bu hamleler sadece teknik bir rekabet değil; yapay zekânın kimlik, güven ve etik temelinde yeniden kimin tarafından şekillendirileceğinin işareti.

ABD’de üst düzey yetkililerin sesi yapay zekâyla taklit edilince Washington alarm verdi. Kongre şimdi, AI dolandırıcılarını 30 yıla kadar hapse gönderecek yeni bir yasa peşinde. Beyaz Saray bile hedef alındı — peki sırada kim var?

ChatGPT neredeyse her konuda şaşırtıcı derecede yetenekli bir dijital asistan, ancak en basit görevlerden birinde hâlâ tökezliyor: saati söylemek. The Verge’in incelemesi, modelin bazen doğru zamanı vermesi, bazen tamamen yanılması ve kimi zaman da “erişimim yok” diyerek yanıtı reddetmesi gibi tutarsız davranışların ardındaki teknik nedenleri ortaya koyuyor. Sorun, AI’nın zekâsı değil; gerçek zamanlı saat ve konum bilgisine erişemeyen altyapısının doğal bir sınırı.

Yapay zekâya İngilizcenin her yüzyılını konuşturmaya çalışan bir gazeteci, önce Orta Çağ’ın anlaşılmaz cümlelerine, ardından geleceğin tonal ve sembolik dillerine tanık oldu. Deney, 2400’lerde nörolink iletişiminden 5000’lerde bilinç temelli zamir sistemine, 15.000’de ise kelimelerin tamamen yok olduğu bir çağa kadar uzanıyor. Ortaya çıkan tablo hem büyüleyici hem de rahatsız edici: Dil ölüyor, ama iletişim başka bir şeye dönüşüyor.

Waymo’nun robotaksilerinin durmakta olan okul otobüslerini 19 kez geçmesi, sadece bir yazılım hatası değil; otonom sistemlerin gerçek dünyada hâlâ çözemediği bağlam anlama probleminin kristal bir örneği.

Meta’nın yeni AI modeli V-JEPA, pikselleri değil “nedenleri” okuyor. Bir objenin kaybolması, bir hareketin imkânsız olması… Model artık şaşırıyor. Bu, yapay zekânın ilk kez dünyayı tahmin ederek değil, anlamlandırarak işlemesi demek.